هر آنچه که باید درمورد کاشت نهال پسته بدانید

نهال پسته

پسته از پر طرفدارترین آجیل های فروشگاه ها و هم چنین خوش طعم ترین آن هاست. کاشت نهال پسته در باغچه ی خانه می تواند تجربه ی خوبی باشد تا با مراحل میوه دهی این آجیل بسیار خوشمزه بیشتر آشنا شوید. هم چنین در صورتی که به دنبال درختی مناسب برای آب و هوای خشک و خاک نه چندان مرغوب می باشید، نهال پسته گزینه ی مناسبی برای کاشت خواهد بود.

آشنایی با نهال پسته

نهال پسته در حالت نهایی رشد به ارتفاع 10-6 متر می رسد و تعداد تنه ی آن بسته به هرس نهال در سال های اولیه- به دو یا سه عدد می رسد. درخت پسته دو پایه بوده و شما برای داشتن بار پسته باید هر دو نهال نر و ماده ی پسته را تهیه کرده و بکارید. البته نیاز نیست به ازای هر نهال پسته ماده یک نهال نر تهیه کنید؛ بسته به شرایط اقلیمی منطقه از جمله سرعت باد غالب، میتوانید به طور متوسط برای هر 15 نهال ماده یک نهال نر بکارید.

آشنایی با نهال پسته

 

عادات رشدی نهال پسته

• با ایجاد شرایط مناسب، نهال پسته حدود 8-5 سال بعد از کاشت باردهی را شروع کرده و در سن 15-20 سالگی به بلوغ می رسد.
• در هر سال درخت پسته پس از خزان کردن در پاییز و زمانی که دمای هوا پایین تر از 7 درجه سانتی گراد باشد، به مدت 6 هفته به خواب زمستانی می روند.
• در اواخر پاییز ابتدا درختان ماده که تولید میوه کرده اند و سپس درختان ماده که تولید میوه نکرده اند خزان می کنند. در آخر هم درختان نر شروع به برگ ریزان می کنند.
• گلدهی درختان ماده در طول بهار انجام می شود. به طور معمول درختان نر زودتر از درختان ماده گل می دهند بنابراین ممکن است در اثر وزش باد گرده ها از بین بروند؛ کشاورزان معمولا گرده ها ی درختان نر را جمع آوری کرده و در شرایط مناسب نگهداری می کنند تا هنگام شکوفایی گل های ماده گرده افشانی را به صورت مصنوعی انجام دهند.
• باردهی در شاخه های یک ساله اتفاق می افتد.
• درخت پسته می تواند تا 100 سال باردهی داشته باشد.

 

کاشت نهال پسته

به اندازه ی توپ ریشه ی نهالی که تهیه کرده اید، گودالی را در محل مورد نظر حفر کنید. قطر و عمق گودال باید دو برابر توپ ریشه ی شما باشد. معمولا گودال هایی در ابعاد 60*60 سانتی متر مناسب هستند. درون گودال را از وجود هر گونه علف هرز یا زباله و حتی کلوخه های خاک پاک کنید. نهال را در گودال قرار دهید و اطمینان حاصل کنید که جهت ریشه ها تغییر نکند و به صورت کاملا عمود در گودال قرار بگیرد. سیستم ریشه ی درخت پسته بسیار قوی بوده و تا عمق 3 متر و تا عرض 8 متر گسترده می شود؛ عملکرد صحیح سیستم ریشه وابسته به انجام صحیح عملیات کاشت نهال می باشد.

کاشت نهال پسته

 

بین درخت ها 3-6 متر و بین ردیف ها 6 متر فاصله ایجاد کنید. در فواصل کمتر از این مقدار پس از اینکه نهال پسته به بلوغ می رسد، اندام های هوایی روی یکدیگر سایه می اندازند و عملکرد را کاهش می دهند. بهتر است نهال پسته نر را طوری بکارید که توسط نهال های ماده محاصره شوند تا هنگام وزش باد، گرده های درخت نر در مسیر خود به گل های ماده برخورد کنند. هنگام کاشت در کنار نهال پسته، قیم آن را نیز قرار دهید.

آماده سازی خاک نهال پسته

نهال پسته حساسیت زیادی به بافت و جنس خاکی که در آن رشد می کند، ندارد. به عبارتی ترجیح نهال پسته بر خاک های شنی، سبک با مقدار کلسیم کربنات بالا می باشد. هم چنین توجه کنید که پسته تحمل بالایی به خاک های سنگین و مرطوب با زهکشی پایین را ندارد. البته درخت پسته توان رشد در خاک کمی اسیدی یا کمی قلیایی را نیز دارد و بهترین عملکرد و خوش طعم ترین پسته ها در خاک هایی با بافت متوسط، زهکشی عالی و حاوی آهک و بور تولید می شوند. خاک های آهکی اغلب حاوی بیش از 15% کلسیم کربنات (CaCO3) می باشد.
پیش از کاشت نهال پسته، خاک را تا عمق 70 سامتی متر به خوبی شخم بزنید و قطعات زائد را جداسازی کنید. در صورتی که از ترکیبات شیمیایی و مواد مغذی خاک خود اطلاعاتی ندارید، می توانید مقداری از خاک را به آزمایشگاه داده و از یک مشاور کشاورزی برای کوددهی کمک بگیرید.

پیش از کاشت نهال پسته از محصولات سال گذشته در هر خاکی مطلع شوید؛ در صورتی که سال گذشته در خاک مورد نظر پنبه، سیب زمینی، گوجه فرنگی، بادمجان و تنباکو و محصولاتی از این خانواده کشت شده باشد، بهتر است به مدت 4 سال در آن خاک پسته کشت نشود و خاک در معرض آفتاب قرار گرفته و ضدعفونی شود. دلیل ایجاد این فاصله ی زمانی، احتمال وجود قارچ ورتیسیلیوم در خاک است که در پسته و خانواده سولاناسه مشترک می باشد.

مراقبت نهال پسته در سال اول

• پس از کاشت نهال پسته، پای آن ها را به خوبی خاک دهید.
• خاک پای نهال را به آرامی فشرده کنید
• بلافاصله پس از کاشت نهال آن را آبیاری کنید
حلقه ی دور نهال پسته را در سال اول کود بدهید؛ این کار به دو منظور انجام می شود:
• جلوگیری از جوانه زنی بذر ها و رشد علف های هرز
• نگهداشتن رطوبت خاک در روز های ابتدایی کاشت برای جلوگیری از آسیب به ریشه

مراقبت از نهال پسته

 

زمان کاشت نهال پسته

کاشت نهال پسته باید در زمان خواب نهال انجام شود. بنابراین می توان اواخر پاییز تا اواسط زمستان را توصیه کرد.

تغذیه نهال پسته

برنامه تغذیه ای که برای هر باغی تدوین می شود به وضعیت خاک و ذخایر درخت شما بستگی دارد؛ بنابراین با بررسی اسیدیته و مواد مغذی خاک و همچنین آزمایش برگ های درخت مورد نظر برنامه ی کود دهی تنظیم می شود؛ ممکن است شما برای چند سال متوالی حتی نیازی به کود دهی نداشته باشید.
نیتروژن عنصر اصلی برای رشد شاخه ها و افزایش باردهی درختان می باشد؛ بنابراین کمبود نیتروژن در پسته سبب کاهش عملکرد آن می شود.

در صورتی که محصولات شما کیفیت مورد انتظار را ندارد؛ ممکن است درخت پسته دچار کمبود فسفر یا پتاسیم شده باشد. برای اطمینان از تعادل عناصر میتوانید تعدادی برگ را طبق قوائدی که آزمایشگاه به شما توصیه می کند، به آزمایشگاه برده و با توجه به نتایج به دست آمده، کود مورد نیاز را تهیه کنید.
حداقل میزان پتاسیم در برگ ها 7/0-9/0% و حداقل میزان فسفر 09/0-1/0% می باشد. همچنین درخت پسته در برابر قارچ ورتیسیلیوم در صورت کمبود دو عنصر پتاسیم و فسفر، بسیار آسیب پذیر می شود.

یکی از برنامه های تغذیه که در میان کشاورزان پسته بسیار رایج می باشد به شرح زیر است:

• مقدار 6-3 کیلوگرم کود NPK با فرمولاسیون 17-12-12 به همراه منیزیم برای هر درخت بالغ در اواخر زمستان و اوایل بهار.
• هم چنین افزودن کود NPK با فرمولاسیون 15-15-15 به آب آبیاری درختان در طول بهار.
• در مواردی که کمبود پتاسیم سبب تو خالی شدن درصد بالایی از میوه ها می شود، کشاورزان درختان را با مقدار 110 کیلوگرم کود K20 به ازای هر هکتار در طول تابستان تغذیه می کنند.
با مدیریت کود دهی، بهره وری بیشتر از درختان پسته میسر می شود. بسیاری از کشاورزان هر یک یا دو سال، مقدار 10 تا 20 تن کود در هکتار به زمین اضافه می کنند. تهیه ی این میزان کود هزینه ی بسیاری را در بر دارد؛ لذا کشاورزان از کود سبز بهره می برند. به این صورت که در پاییز بذر حبوبات را در باغ پسته می کارند و در طول چند ماه آینده حبوبات را با کودهای فسفر و پتاسیم تغذیه می شوند تا سرعت رشد آن ها بالا روند. در نهایت در بهار پیش از اینکه بوته های حبوبات به گل برود و با درختان پسته در جذب آب رقابت کنند؛ زمین را شخم زده و بوته ها را دفن می کنند. گاهی هنگام دفن کردن بوته های حبوباتکمی نیتروژن به خاک می افزایند تا نیتروژن مصرف شده از ذخایر خاک در اثر تجزیه ی مواد آلی، جبران شود.

 

تغذیه نهال پسته

 

آبیاری نهال پسته

به طور متوسط در ماه یک مرتبه در طول دوره ی رشد به طور کامل درخت پسته ی خود را سیرآب کنید. توجه کنید که سیرآب شدن درخت و میزان آبی که نیاز دارد بستگی به سن درخت و هم چنین بافت خاک شما دارد که به مرور در اثر تجربه متوجه خواهید شد چه میزانی از آب کافی خواهد بود؛ رسیدن آب به عمیق ترین ریشه ها بسیار مهم است.
در طول سال اول که نهال پسته را کاشته اید، حداقل 8 مرتبه آبیاری در طول فصل رشد لازم است. درخت پسته در آب و هوای خشک عملکرد بهتری دارد. بنابراین میزان زیاد آبیاری می تواند به آن آسیب برساند و سبب رشد بیش از حد پوشش گیاهی باغ شود. ممکن است زردی برگ ها در اثر آبیاری بیش از حد رخ دهد. می توانید در اواسط مهر ماه آبیاری نهال پسته را متوقف کنید تا برای خواب زمستانه آماده شوند.

هرس نهال پسته

هرس نهال پسته را از سال دوم آغاز کنید؛ زمانی که ارتفاع نهال به 1 متر برسد، زمان ظهور 4-3 شاخه ی اصلی درخت می باشد، این شاخه ها اسکلت درخت را درآینده تشکیل می دهند بنابراین نباید از روی یکدگیر عبور کنند. در سال های آینده روال هرس مانند دیگر درختان خواهد بود؛ می توان گفت درخت پسته نسبت به سایر درختان هرس کمتری نیاز دارد با این حال می توانید برای ایجاد فضایی بهتر در جهت نفوذ بهتر نور و تهویه ی هوا، هنگام هرس به باز نگهداشتن بخش مرکزی درخت توجه کنید.

هم چنین شاخه های ضعیف، بیمار و آسیب دیده را هرس کنید. هر شاخه در سال جاری که به طول بیش از 60-30 سانتی متر برسد باید کوتاه شود. هرس بیش از 10% در درختان بالغ که وضعیت خوبی دارند، سبب افرایش تعداد پسته های دربسته خواهد شد. درختان پسته نر معمولا هرس نمی شوند تا به ارتفاعی بیش از درختان ماده برسند و گرده افشانی را آسان تر کنند.

آب و هوا مطلوب برای نهال پسته

درخت پسته از درختان مرتفع مناطق بیابانی محسوب می شود. منشاء این درخت آسیای غربی و آسیای صغیر می باشد. درخت پسته برای عملکرد بالا به تابستان های گرم و خشک نیاز دارد. نهال پسته ی شما برای به عمل آمدن، مجموعا 600 ساعت دمای بالاتر از 30 درجه سانتی گراد را نیاز دارد.
در صورتی که بارندگی منطقه ی شما مجموعا در طول تابستان و پاییز به بیش از 1000 ساعت برسد، ممکن است نهال پسته با مشکلاتی مانند طغیان قارچ مواجه شود. به طور کلی می توان گفت آب و هوا مطلوب یک نهال پسته برای بهترین عملکرد بدین گونه است؛ اقلیم نیمه خشک بیابانی با تابستان های گرم و خشک و زمستان های سرد و نه یخ بندان.

برداشت پسته

طبیعتا باردهی درختان پسته در درختان ماده صورت می گیرد. درخت پسته از درختانی است که در باردهی، “سال آوری” دارد به این معنی که برخی از سال ها باردهی نزدیک به صفر دارد. زمانی که پوسته ی اکثر پسته ها در هر خوشه باز شده و رنگ گوشت آن ها از سبز به قرمز تغییر می کند، به این معنی است که زمان برداشت محصول است. پسته های رسیده را در اولین فرصت جمع آوری کنید زیرا پسته در مرحله ی بلوغ به سرعت درگیر بیماری می شود و در برابر آفات هم مقاومت خود را از دست می دهند.

برداشت پسته

 

برداشت پسته بسیار آسان بوده و تنها نیاز است شاخه های درخت را تکان دهید؛ در مقیاس صنعتی این کار را با شانه هایی که بر روی ماشین آلات کشاورزی نصب می شود انجام می دهند، اما در مقیاس خانگی کافی است پارچه ای زیر درخت پهن کرده و با ضرباتی آهسته به شاخه ها اقدام به برداشت پسته ها کنید.

یکی از اصلی و مهم ترین مسائل در پسته وجود سم آفلاتوکسین در گوشت این میوه است؛ معمولا با برداشت به موقع پسته می توان از تولید این سم جلوگیری کرد. منشاء این سم قارچ هایی می باشند که در اثر برداشت دیر تر از موعد در بخش “لبخند” پسته شروع به رشد می کند. بنابراین بهتر است بعد از برداشت آن ها را بررسی کنید تا پسته های ناسالم را جداسازی کنید.

mood_bad
  • هیچ نظری ثبت نشده است.
  • یک نظر ارسال کنید
    ×

    پشتیبانی در واتس اپ

    ×